در این بخش با "سوره های جز بیست و دوم" آشنا خواهیم شد .    

33- احزاب [حزب‏ها و گروهها]

حزبها و قبائل مشرک عرب، براى ریشه کن کردن اسلام و نابودى مسلمین دست به دست داده و ائتلاف نمودند و مدینه را محاصره کردند و جنگ خندق پیش آمد.
واکنش روانى و عکس العمل مسلمانان در برابر این محاصره نظامى و نقش تخریبى ستون پنجم (یهود داخل مدینه) و سر انجام کار، از مسائلى است که در خلال آیات 9 تا 27 ذکر شده و بسى آموزنده است. به همین جهت هم شروع سوره، با فرمان خدا مبنى بر اطاعت نکردن از کافران و منافقان است.
در قسمتهاى بعدى رابطه پیامبر را با مؤمنین و منافقین و همچنین همسرانى و نیز تذکر نکات اخلاقى و تربیتى را در بر دارد و اینکه آنها الگوى مردم‏اند و نیک و بدشان تاثیر فراوان دارد و بر خوبیها و فسادهایشان، پاداش یا عذاب دو برابر خواهد بود. از آیه 36 به بعد به ماجراى ازدواج پیامبر با زن پسر خوانده‏اش - زید - اشاره شده و در آیه 40 خاتم انبیاء بودن حضرت محمد(ص) بیان شده است و در اواخر سوره، علیه منافقین افشاگرى مى‏کند. در حدیثى بیان شده که در این سوره، رسوائیهاى مردان و زنان قریش بیان شده است.
این سوره 73 آیه دارد و در سال 6 هجرى در مدینه نازل شده است.



34- سبا

نام قومى است که همزمان با سلیمان مى‏زیستند و حاکمشان یک زن (بلقیس) بود. از آیه 15 به بعد بخشى از داستان آنان را در رابطه با سلیمان بیان مى‏کند و نیز داستان داود را نقل مى‏نماید. در این سوره آیاتى هم از توحید و رسالت و آخرت (این سه پایه دعوت همه انبیاء) آمده است. رسالت جهانى پیامبر اسلام در آیه 28 آمده، و در کل، حمایت از رسول اللّه در دعوت الهى‏اش مى‏باشد.
هشتاد و سومین سوره‏اى است که در مکه و قبل از هجرت نازل شده و 54 آیه دارد.

35- فاطر [شکافنده، پدید آورنده]

در اولین آیه، با این صفت، از خدا ستایش شده، خدائى که آسمانها و زمین را با شکافتن پرده عدم، بوجود آورد.
نام دیگر سوره «ملائکه‏» است. باز در همین آیه اول از فرشتگان بعنوان رسولانى که حامل فرمان خدا و مجرى اوامر او در جهان هستند یاد شده است.
این سوره، شامل قدرت و حکمت و نعمتهاى بزرگ آسمانى و زمینى خداوند، در رابطه با توحید و ربوبیت اوست و اینکه خلقت انسان و آمد و رفت‏شب و روز و تسخیر ماه و خورشید و آبها و ماهیهاى دریاها همه در جهت‏شکر انسان و حرکت او بسوى صاحب نعمت و شناختن و اطاعت اوست.
54 آیه دارد و در مکه نازل شده است. به استثناى چند آیه که مدنى است.


36- یس [از حروف رمز قرآن و خطاب به پیامبر]

در این سوره که با پیامبر سخن گفته شده، پایه‏هاى سه گانه دین (توحید، نبوت، معاد) مطرح شده و نیز حالت مردم را در قبول و رد دعوتها، و سر انجام مجرمین و متقین را در قیامت بیان کرده است.
و از رویش گیاه در زمین مرده، روئیدن باغها و میوه‏ها، زوجیت عمومى در مخلوقات، شب و روز و ماه و خورشید حرکت کشتى‏ها در دریا و ... بعنوان «آیه‏» و نشانه بر خدا یاد شده است.
این سوره «قلب قرآن‏» هم نامیده شده است. و همچنین به «ریحانة القرآن‏» هم معروف است پنجاه و نهمین سوره‏اى است که در مکه نازل شده است و 83 آیه دارد.