در این بخش با "سوره های جز بیست و چهارم" آشنا خواهیم شد . 
40- مؤمن [ایمان آورنده] / غافر

از آیه 27 به بعد از «مؤمن آل فرعون‏» یاد مى‏کند.
مردى که در بطن نظام طاغوتى فرعون، مخفیانه به دعوت موسى گرویده بود و به نفع او در مجامع دولتى تبلیغ مى‏کرد و از موسى در مقابل توطئه‏هاى خائنانه فرعون و وابستگانش دفاع مى‏نمود.
نام دیگر سوره، «غافر» است. یعنى بخشنده گناه و خطاپوش در آیه 3 با این صفت از خدا یاد شده است. نام دیگر سوره «طول‏» است‏یعنى نعمت پایدار و در همین آیه از خداوند با عنوان صاحب نعمت (ذى الطول) یاد شده است.
از مطالب دیگر این سوره، درگیرى هواداران حق و باطل است، قدرت مطلقه خدا در قیامت، رمز سرنگونى قدرتهاى باطل و جبار پیشین، دعوت موسى، تقسیم بندى مردم در رابطه با اعمالشان در قیامت و ... مى‏باشد.
این سوره مکى که داراى 85 آیه مى‏باشد، در سالهاى قبل از هجرت نازل شده است.
    

 
41- فصلت [بخش بخش و فصل فصل شده]

در آیه 2 مى‏گوید: «این قرآن کتابى است که آیاتش براى مردمى که علم و آگاهى دارند، بخش بخش نازل شده است.»
این سوره به نام «مصابیح‏» هم یاد شده زیرا در آیه 12 از زینت کردن و آراستن آسمان توسط ستاره‏ها که چراغهائى هستند سخن به میان آمده است.
این سوره را بعضى هم به نام «حم. سجده‏» مى‏شناسند.
قرآن، رسالت، خدا، آخرت، وحى، توحید، از مسائل دیگر این سوره مى‏باشد. سوره فصلت، تجلى قدرت مطلقه خداوند است، هم در دنیا و در رابطه با هلاک کردن مکذبین و ظالمین و هم در آخرت و هنگام حسابرسى اعمال بندگان.
54 آیه دارد و در اوائل بعثت در مکه نازل گشته است.