در این بخش با "سوره های جز بیست و پنجم" آشنا خواهیم شد .  

42- شورى [مشورت و همفکرى و نظرخواهى]

در آیه 38 اصل اجتماعى شورا در امور اجرائى، از صفات مؤمنانى به حساب آمده که اهل تقوا و نماز و انفاق و همیارى هنگام ستمدیدگى مى‏باشند.
محور این سوره، وحى و محتواى پیام‏هاى آن است و حالت پذیرش یا انکار مردم نسبت به آن و برخى از نشانه‏هاى خدا و نیز نتایج اعمال و راه مستقیم الهى بیان شده است و باز، نقبى به آخرت و سراى ابدى در آن جهان، و همچنین بیان بعضى از نعمتهاى الهى.
این سوره مکى که 53 آیه دارد یکسال قبل از هجرت نازل شده است.

43- زخرف [زینت و زیور]

در آیه 33 تا 35 در بیان بى‏ارزشى جلوه‏هاى مادى و فریبنده دنیا مى‏خوانیم:«اگر بخاطر این نبود که مردم امتى یکپارچه و همسان باشند، خداوند براى کافران، خانه‏هائى با سقف‏هاى نقره‏گون و بالاخانه‏ها و درها و تخت‏ها و زیورها و ... قرار مى‏داد.»
با بیان این معنى، خداوند ارزش را به آخرت و آنچه باقى است مى‏دهد و نوعى جدل و بحث در مورد معتقدات بى اساس مشرکین انجام گرفته و از اتکاء آنان به اندیشه‏هاى خرافى که میراث نیاکان است انتقاد شده است تا زمینه قلبى براى ایمان، آماده گردد.
در بخشى دیگر از شیوه استخفاى فرعون و معیارهاى غلط آنان در ارزشیابى یاد شده و بعنوان نمونه از دعوت عیسى یاد شده است.
از جمله مسائل دیگر این سوره، تصحیح اعتقادات خرافى، جدال توحیدى، آیات قیامت، فرستادن انبیاء، به خصوص ابراهیم و موسى و عیسى مى‏باشد.
این سوره مکى است. داراى 89 آیه بوده و حدود سالهاى 5 و 6 بعثت نازل شده است.



44- دخان [دود]

در آیه 10 مى‏گوید: «منتظر روزى باش که آسمان دودى فرا گیرنده مردم را فراهم مى‏آورد و عذابى دردناک است.»
بعضى این دود را از علائم رستاخیز و پیش درآمد قیامت دانسته‏اند، برخى گفته‏اند در قیامت، بعنوان عذاب، دودى که چشم و گوش منافقان را پر مى‏کند ظاهر خواهد شد.
بعضى هم این را تحقق یافته مى‏دانند و مى‏گویند در اثر تکذیب و روگردانى مردم از دعوت پیامبر قحطسالى و تنگدستى چنان کرد که مردم وقتى با چشم‏هاى ناتوان به آسمان نگاه مى‏کردند، آن را پر شده از دود، مى‏دیدند. در هر صورت، سوره متضمن بیم دادن کسانى است که در قرآن و دعوت حق شک دارند و آنان را نسبت به عذاب دنیا و آخرت، هشدار مى‏دهد.
و داستان موسى و سر انجام فرعون را نمونه‏اى از عذاب دنیوى، و کیفرهاى گوناگون جهنم را نمونه‏اى از عذاب دنیوى، و کیفرهاى گوناگون جهنم را نمونه‏اى از عذاب آخرت بیان مى‏کند، و پاداش متقین را هم بیان مى‏کند.
این سوره 59 آیه دارد و در سال 4 بعثت، در مکه نازل گردیده است. توصیه شده که این سوره در نمازهاى واجب و مستحب خوانده شود.



45- جاثیه [به زانو افتاده]

اینکه در قیامت، هر امتى به زانو در مى‏آید و براى رسیدگى به حسابشان حاضر مى‏شوند در آیه 28 ذکر شده است. مظهرى است از سلطه کامله خداوند در قیامت.
سوره با بیان مطالب توحیدى و شریعت پیامبر و لزوم توجه به آیات و نشانه‏هاى الهى شروع شده و با بیان تهدید آمیز نسبت به مستکبران اعراض‏گر از آیات خدا و هوا پرست و گمراه ادامه مى‏یابد و با بیان ثبت اعمال و بازبینى آن در قیامت و کیفرهاى اخروى پایان مى‏گیرد.
از نامهاى دیگر سوره، «شریعت‏» و «دهر» است.
از سوره‏هاى مکى است و مشتمل بر 37 آیه بوده و در سال 8 بعثت نازل شده است.